strict warning: Declaration of taxonomy_facet::build_root_categories_query() should be compatible with faceted_search_facet::build_root_categories_query() in /home/users/misteopl/public_html/woltuszowa/sites/all/modules/faceted_search/taxonomy_facets.module on line 400.

PostHeaderIcon Płazy i gady

Zmija zygzagowataNad bystrzami, w wilgotnych miejscach pomiędzy korzeniami drzew natknąć się można na salamandrę plamistą. Większość zwierząt w toku ewolucji przyjęło strategię przyjmowania ubawienia ochronnego. Wyjątkiem od tej reguły jest salamandra, która przyjęła taktykę ubarwienia ostzregającego. A jej żółte plamy na ciele zdają się krzyczeć: UWAGA JESTEM TRUJĄCA. Gruczoły tego gatunku wydzielają gęsty, biało-żółty, gorzki w smaku jad. Silnie drażni on śluzówkę. Dla człowieka jest niegroźny, ale w razie przypadkowego kontaktu wydzielina gruczołów może podrażnić oczy, dlatego też zwierzęcia nie należy dotykać. Stąd należy uznać, że ludowe wierzenia, iż ugryzienie jednego „jaszczyrza” jest gorsze niż ugryzienie przez trzy „chroboki” (jak w gwarze dukielskiej nazywa się salamandrę – jaszczyrz i żmiję – chrobok ) – za nieprawdę. Podobnie jak niski lot jaskółki, spotkanie tego płaza w dzień wiązano z nadejściem deszczu.

Z płazów w dolinie można zobaczyć jeszcze traszki oraz żaby. Nie trzeba się wiele natrudzić by dostrzec kumaka górskiego. Ten płaz ma ciekawe zachowanie obronne, zwane „refleksem kumaka”. W momencie zagrożenia, ukazuje swój brzuch, jego jaskrawo pomarańczowe zabarwienie ma zniechęcić potencjalnych agresorów.
Rzekotka drzewnaWśród wysokich traw, a czasem na gałązkach drzew można dostrzec rzekotki drzewne. Żaby te doskonale się wspinają. Pomimo krótkich nóg, są świetnymi skoczkami. Są też wytrawnymi koncertmistrzami. Po zimowaniu rzekotki wędrują do swoich zbiorników wodnych. Po przybyciu na miejsce rzekotki siedzą w wodzie wieczorem i w nocy a za dnia wygrzewają się w słońcu na brzegu zbiornika. Samce starają się po zapadnięciu nocy zainicjować na powierzchni chór. Rozstawiają się w odległości 3 metrów od siebie i wyznaczają głosem rewiry z których przepędzają inne samce. Przez to chór wzmacnia się i jest sygnałem dla przybywających samic, a z drugiej strony pozostawia samicy wybór najlepszego chórzysty.
Tam gdzie żaby i kijanki, tam muszą być zwierzęta polujące na nie.  Pierwszym z nich jest zaskroniec. Ten niejadowity gad nazwę swoją zawdzięcza dwóm żółtym plamom za skroniami. Od swojej jadowitej kuzynki żmii różnie się jeszcze kształtem źrenicy oka. Żmija ma źrenicę w kształcie soczewki, a zaskroniec okrągłą. Ale komu w trakcie spotkania z gadem przychodzi do głowy, pochylanie się nad nim i sprawdzanie kształtu źrenicy oka? Zaskroniec jest również „rybakiem”, jako doskonały pływak – nie pogardzi małą rybką.
 
Zaskroniec
Na suchych polankach, stertach kamieni lub gałęzi, w miejscach ciepłych i nasłonecznionych można spotkać kuzynkę zaskrońca – żmiję. Najczęściej przez jej plecy przebiega charakterystyczna linia, zwana wstęgą Kaina. Żmija jest zmiennocieplna, więc w chłodniejsze dni jest bardziej „ospała”. Gad ten atakuje tylko wtedy gdy jest zagrożony i w ostateczności. Dlatego wybierając się na spacer - za przykładem grzybiarzy – warto wziąć do ręki patyk, lub kijek i od czasu do czasu przegarnąć nim trawy przed nami. Warto dodać, że dawka jadu żmii prawie nigdy nie jest śmiertelna. W medycynie coraz częściej odchodzi się od podawania osobom ukąszonym przez żmiję surowicy. Z racji tego, że często komplikacje związane z podaniem surowicy są większe, niż efekt działania jadu.

 

 

 

 
Jaszczyrz czyli Salamandra plamistaSalamandra plamiista